Szkolna Gazeta Internetowa Liceum Ogolnoksztalcacego im. Mikolaja Kopernika w Tarnobrzegu

opowiadania - Archiwum

Gates Of The Shadow – cz.2

Gates Of The Shadow – cz.2

Odnajdujemy się „tu” po to, by później znów się zagubić. Zakochujemy się w „tym”, żeby później to znienawidzić. Dajemy im nadzieje, żeby im ją później odbierać. „Oni” uczą się w ten sposób. Uczą się, że wszystko ma swoje konsekwencje. Że świat nie jest ich, tylko nasz.

0 Changes 2013-11-25

Special Ops – cz.1

Special Ops – cz.1

30 październik 2030r. 17.57
Zbierało się na deszcz. Ciemne, ołowiane chmury szybko zbliżały się od zachodu. Wiatr strącał w większości pożółkłe liście z drzew. W powietrzu czuć było wilgoć. Po drodze, ciągnącej się przez las w stronę Warszawy, jedzie duża, nie rzucająca się w oczy furgonetka. W jej kabinie siedzi trzech mężczyzn w wieku około 35 lat. Jeden z nich śpi, a drugi, siedzący przy drzwiach, wpatruje się w krajobraz za szybą.

1 CoffeeMaker 2013-11-19

Wszystko będzie dobrze

Wszystko będzie dobrze

- Panie, dlaczego mnie wezwałeś?
Spojrzałem na wysokiego mężczyznę z długą, siwą brodą. Spojrzenie jego było przyjazne, pogodne i budzące wewnętrzny szacunek.
- Widzisz mój Alisterze, przyszedł czas, byś - tak jak Twoi bracia - stał się Aniołem Stróżem.
- Tak bardzo się cieszę...
- Najpierw przenieśmy się jednak na ziemię.
- Ale po co?

1 Iridis 2013-11-17

Gates Of The Shadow – cz.1

Gates Of The Shadow – cz.1

Zaufanie. Czym ono jest, a czym być powinno? Czyż nie powinno być poczuciem bezpieczeństwa i wiary? Zaufanie nabrało nowego znaczenia. Poczucie bezpieczeństwa i wiarę w ludzi zamieniono na niepewność i bezduszność.

0 Changes 2013-11-13

Dwa miesiące, papierosy i piekło

Dwa miesiące, papierosy i piekło

5 maja.
Podobno zostało mi tylko dwa miesiące życia. Takiego życia między ziemią a – prawdopodobnie – piekłem. Żałuję teraz wielu rzeczy, z wielu nie jestem dumny. Co prawda były też jakieś dobre – na przykład rok temu naprawiłem światełka na choinkę i... No, dużo tego było.

13 Ulysses 2013-11-11

Rewolucjonistka

Rewolucjonistka

Sytuacja w Egipcie stawała się z dnia na dzień coraz bardziej poważna i wcale nie zanosiło się na spokój. Piotr martwił się i to poważnie. Nie było dnia, żeby po obejrzeniu wiadomości na kanale BBC nie pytał rezydenta o możliwość ewakuacji.

1 Grace 2013-10-23

Gdy nadeszła śmierć, zła śmierć

Gdy nadeszła śmierć, zła śmierć

- Dominik! Wstawaj! Jest 7:20, spóźnisz się do szkoły!
Dlaczego dzisiaj, dlaczego ona? Czasem mogłaby sobie odpuścić te poranne pobudki. Człowiek położy się spać, a po chwili przychodzi ktoś i uświadamia Ci, że pora już opuścić krainę Morfeusza. O nie! Śpię dalej…
- Dominiku Adamie Zalewski, w tej chwili masz wstać, bo inaczej autobus Ci ucieknie.

5 Iridis 2013-10-21

Special Ops - Prolog

Special Ops - Prolog

24 sierpnia 2014 godz. 10.17. Zbiórka miała być o dziewiątej, a wyszło jak zwykle. Dobrze, że chociaż jest nas po szesnastu w drużynach. Na szczęście w mojej jest sporo starych znajomych. Scenariusz jest taki: jeden team ma atakować i zdobyć flagę, drugi ma ją ochronić. Flaga jest na szczycie wzgórza. Proste jak zrobienie płatków na mleku.

0 CoffeeMaker 2013-10-17

List do ukochanej

List do ukochanej

Chciałbym nie pisać nic. Nic nie mówić. Nie oddychać. Nie czuć bólu, smutku ani żalu. Mógłbym zatrzymać się i widzieć, jak zabierają mi wszystko. Dom, muzykę, piękno. Mogliby zniszczyć cały świat. To bez znaczenia. Miałbym ciebie. Widziałbym, jak uśmiechasz się na widok zieleni liści i jak napawasz się świeżym powietrzem. Patrzyłbym na tworzący się na twojej twarzy grymas, wywołany wiatrem, który rozwiewałby twoje włosy. Mógłbym w milczeniu słuchać jak krzyczysz, złościsz się, skarżysz...

1 Changes 2013-10-11

Smutna historia

Smutna historia

Było ich czterech. Trzech grało w karty, a Czwarty grał jakąś melodyjkę na harmonijce. Ubrani byli w dresy, by było im wygodnie. Strych, który ich otaczał, przepełniony był starymi gratami. Dwóch pierwszych siedziało na skrzynkach, Trzeci na starym, bujanym fotelu ze złamanym oparciem, a Czwarty stał opierając nogę o taboret od fortepianu, który leżał w kącie przykryty wielką, brązową płachtą.

4 Solo 2013-09-27

List do nadziei

List do nadziei

Pierwszy raz, gdy Cię dotknąłem. Pierwszy raz, gdy dowiedziałem się, jak smakujesz. Pierwszy raz, gdy się odezwałem, był jak nowa możliwość, jak przestrzeń niezałatwionych spraw, w których tkwi rozwiązanie. Zrozumienie, jak duży jest świat, jak wiele można. Ten pierwszy raz był jak niewiarygodne szczęście, że coś może być tak banalne, że znam powód i rozwiązanie.

3 Changes 2013-09-25

Życie

Życie

Dwa lata wcześniej:
Właśnie zakończył się koncert twojego ulubionego zespołu, na którym byłaś ze swoją przyjaciółką [I.T.P]. Szłyście za kulisy, by spotkać się z waszymi idolami.
- Oni są cudowni! - krzyknęłaś.- A widziałaś Josha? O mój Boże!
- Ha, wiem. Kocham ich i nadal nie mogę uwierzyć, że za chwilę ich poznamy.

14 Ally 2013-09-19

Spotkanie po latach

Spotkanie po latach

Doktor Stefan Kozłowski siedział przy biurku w swoim gabinecie. Beznamiętnym wzrokiem wpatrywał się w krople deszczu, które rysowały na okiennej szybie wymyślne wzory. Jego dyżur zbliżał się ku końcowi. Był wysokim, szczupłym mężczyzną. Miał pooraną zmarszczkami, chudą twarz, głębokie, błękitne oczy, a gęste - pomimo podeszłego wieku - siwe włosy wciąż poprzetykane były ciemnymi nitkami. Ten doskonały w swoim fachu lekarz był człowiekiem flegmatycznym i melancholijnym.

1 T. Cale 2013-09-15

Rodrigo de Riweira

Rodrigo de Riweira

Rodrigo de Riweira przemierzał szybkim krokiem uliczki Barcelony. Po szarym niebie snuły się ciemne chmury. Zimna, deszczowa aura silnie kontrastowała z panującą zwykle w Hiszpanii słoneczną pogodą, toteż Rodrigo co chwila szczelniej owijał się swoim czarnym, sięgającym stóp płaszczem. Był wysokim dwudziestokilkuletnim mężczyzną z kruczoczarnymi, gęstymi włosami, pociągłą, smagłą twarzą i ciemnymi oczami.

0 T. Cale 2013-06-27

List do przyjaciela

List do przyjaciela

Noc. Za oknem księżyc. Wokół cisza. Żadnego, nawet najcichszego dźwięku. Siedział na podłodze wśród porozrzucanych kartek, a po policzku spływały mu łzy. Myśli wypełniała tylko jedna osoba. Tylko ona. Nic innego nie miało prawa mu przeszkodzić. Nic innego nie miało prawa zakłócić mu tych myśli. Odłożył kolejny z przeczytanych listów i sięgnął po następny.

1 Ron 2013-06-04

Kraina marzeń - cz.2

Kraina marzeń - cz.2

Niki, dysząc ciężko, upadła na ziemię. Jej twarz ubrudzona była błotem, włosy potargane. Na kolanach i łokciach widniały liczne otarcia i rany. Mimo tak trudnych chwil dziewczyna nie żałowała swojej decyzji. Chciała odkryć prawdę. Była ciekawa, co kryje się za murami Strefy 51 i musiała rozwiązać tę zagadkę. Spojrzała za siebie i podniosła się, otrzepując koszulkę z piachu. Była noc. Niki stawała się śpiąca, ale mimo wszystko postanowiła działać.

1 Nesta 2013-04-09

To nie może być prawda – cz.2

To nie może być prawda – cz.2

Tak myślę. Znowu spojrzałem na zegarek, ale tym razem bez szczególnego zainteresowania. Wskazówki pokazywały dwudziestą pierwszą, a więc byłem już spóźniony. Przyśpieszyłem kroku. Anka mieszkała nieopodal kina samochodowego. Niekiedy wchodziliśmy na wzgórze leżące tuż obok i oglądaliśmy z oddali projekcje filmów. Z Anką znam się już dobre dziesięć lat. Zawsze gdy moi rodzice się kłócili, a zdarzało im się to dosyć często, biegałem właśnie do niej.

0 Matrix 2013-04-07

To nie może być prawda – cz. 1

To nie może być prawda – cz. 1

To był zwyczajny dzień. Za oknem zachodziło właśnie słońce, a ja siedziałem w domu sam. W telewizji leciały jakieś bzdety, a komputer miałem zepsuty. Czułem, jak z każdą kolejną minutą zatracam się w bezmiarze znudzenia. Wyjąłem telefon i postanowiłem zadzwonić do znajomych, z nadzieją, że może któryś z nich będzie mógł wyjść z domu?

4 Matrix 2013-04-03

Pacjent

Pacjent

Pomieszczenie to nie było miłym miejscem. Jedyne wyposażenie tej pomalowanej w latach siedemdziesiątych tanią, szarą farbą salki, w której lekarze spotykali się ze swoimi pacjentami, stanowiły dwa stare, sfatygowane krzesła i stół z odrapanym blatem. Przy tym stole siedział mężczyzna w średnim wieku, bębniąc palcami o matową powierzchnię blatu. Stojący za nim strażnik niespokojnie zerkał na drzwi, czekając na przyjście lekarza. Przebywanie w jednym pomieszczeniu sam na sam z szaleńcem było niezbyt komfortową sytuacją.

6 Jaskier 2013-03-24

Kraina Marzeń - cz.1

Kraina Marzeń - cz.1

Czarnowłosa dziewczyna o śniadej cerze i bursztynowych oczach spojrzała w rozgwieżdżone niebo, przygryzając z zaciekawieniem dolną wargę. Poprawiła skórzany plecak, który zsuwał się jej swobodnie po prawym ramieniu i zawiązała sznurówki, wijące się po jej sportowym, czarnym bucie. Twarz nastolatki wyrażała zmęczenie i niechęć do życia, ale za tym obrazem nędzy kryło się tak naprawdę bystre dziewczę. Niki, bo tak miała na imię, znajdowała się akurat w zachodniej części hrabstwa Lincoln w stanie Nevada. Od zawsze marzyła o tym, aby znaleźć się w tym miejscu.

0 Nesta 2013-02-02

« Przejdź do najnowszych artykułów

Najaktywniejsi dziennikarze

Snotra 50snotra
Lola 40lola
Rita 37rita
Lucy 36lucy
Yazoo 28yazoo

Wspierają nas:


Ian Boon Talk Easy
TFS Leonardo
OSK Dobra Szkoła

Ilość osób aktualnie czytających Lessera

Znalazłeś błąd? - poinformuj nas o tym!
Copyright © Webmastering LO Tarnobrzeg 2018
Do góry